Dinsdag 13 oktober. Dagje Amsterdam & een bezoekje aan Nemo.

Vandaag ben ik om 11:34 met de “Segway”, een rugzak met daarin m’n laptop en camera in de trein gestapt op weg naar een dagje Amsterdam, een beetje rond toeren, op een terrasje bloggen en eventjes een kijkje nemen in “Het NEMO-ScienceMuseum” een absolute aanrader!
Ik ben hier voor het laatst geweest toen ik 10 jaar was, intussen 12 jaar verder weet ik er niet veel meer van en ben ik oprecht benieuwd wat er te doen en te zien is, ik kan mij er gewoon heel weinig meer van herinneren.

                         

Ik ben van plan dit soort dingen vaker te doen; net als vandaag heb ik m’n spullen gepakt en ben ik gewoon alleen op pad gegaan, een kleine planning, mijn camera en mijn laptop mee alles wat ik hier in deze heerlijke stad en in Nemo meemaak vast te leggen!
Ik zit hier inmiddels op ‘t dakterras van Nemo, met een waanzinnig uitzicht over een groot deel van onze hoofdstad, ook deze plek is een absolute aanrader!
Ik vind het leuk en zonde tegelijk dat ik hier weinig meer van weet, maar om vervolgens jaren later naar dit soort plekken terug te gaan en te herontdekken!

   

De afgelopen maand zat ik nogal in een dipje, ik had niet meer zoveel te doen, mijn vrienden begonnen weer aan school, ik moe(st) mij nog steeds streng aan de maatregelen houden en kwam daardoor weinig tot niet de deur meer uit. De lockdown duurt al zo lang voor mij. Ook omdat het zomerseizoen en dus het werk voor het bedrijf van mijn ouders erop zat, had ik weinig meer te doen, zat ik heel veel thuis, doelloze series te kijken en pas heel laat in de middag m’n bed uit.

Ik zat niet meer lekker in “De Wedstrijd”, ik voelde me moe van het niks doen en terwijl ik niks aan het doen was met mijn dagen, kon ik alleen maar nadenken over hoe klote de afgelopen maanden waren, ik verzandde een beetje in een poel van zelfmedelijden.
En dat is iets wat ik nog nooit heb gedaan, hoe ik niet denk en hoe ik helemaal niet ben.
Ik raakte mezelf kwijt. Maar vanaf vandaag op deze 13^e oktober, door deze stappen die ik vandaag aan het zetten ben ben ik ervan overtuigd dat die periode achter mij ligt. Ik zit nu heerlijk aan een 0.0% Leffe biertje, aan een van de mooiste grachtjes in Amsterdam bij Café Brandon aan de Keizersgracht mijn blog af te maken.

Met gepaste trots op de tekst en de foto’s en genietend van de fluitende vogeltjes moet ik lachen om een paar echt “oude” Amsterdamse kroegmannen die de voorbijrijdende politiemannen op hun fiets keihard boef noemen en vervolgens welgeteld een kwartier een praatje maken, een stukje oud Amsterdams straatbeeld voltrekt zich hier.

Terug naar “t Nemo museum, ik vond het tof! Tof om iets alleen te doen, geïnteresseerd zonder afleiding van wie of wat dan ook, telefoon in m’n zak, Segway onder mijn voeten en toeval of niet, ik mocht zonder gedoe, na 1x overleg naar binnen. Iets wat vaak wél gedoe oplevert, de Segway, iets wat door jongeren wordt gebruikt, vergeleken wordt met een hoverboard en gezien wordt als een “gevaarlijk stukje speelgoed”. Niets is minder waar in mijn geval want zoals jullie weten gebruik ik hem wél echt om mijzelf te kunnen verplaatsen en dit soort dingen te kunnen doen ondanks mijn ziekte en zonder gebruik van een (leen) rolstoel (dat gebeurt altijd in een museum: “ga maar in een rolstoel”)
Toeval dus of niet, mijn eerste uitstapje ging niet gepaard met problemen of issues en nadat ik mijn camera had omgehangen, jas in een kluisje had gestopt ging ik naar de 1e verdieping.

            

Daar even gekeken naar waar welk gedeelte en wat voor verdiepingen er waren, daar vervolgens even de Corona-Maatregelen van dit museum doorgenomen, mondkapje op en ik kon met de lift omhoog!
Veel dingen gingen gepaard met opdrachten in tweetallen, dus die sloeg ik over want waren ook bestemd voor kinderen.Gelukkig heeft Nemo veel meer in haar mars dus was er uiteindelijk veel te zien, te horen en te lezen over bijvoorbeeld elektriciteit, elektrische auto’s, water, het menselijk lichaam en een klein stukje over het brein van de mensheid. Ook was er een mini dependance van het Tylers-museum, dat zit in Haarlem en heb ik zelf ook een jaartje in opdracht voor mogen werken dus hier herkende ik veel schilderijen!

    

Nadat ik ongeveer anderhalf uur in Nemo ben geweest heb ik nog een rondje gemaakt,ook gewoon op de Segway door Amsterdam, even langs de Westertoren die ik fantastisch mooi vind;  een kijkje gedaan bij het unieke “Café Nol”, even stilgestaan en wat fotootjes gemaakt van de Dam en inmiddels dus deze uitgebreide blog aan het afschrijven aan de Keizersgracht.
Oftewel, een heerlijk dagje in onze hoofdstad, nieuwe dingen gezien, alles zelf geregeld en dat maakt mij enthousiast voor de volgende keren, blij met deze dag en trots op deze blog, waarin ik zelf lees en te weten kom hoe leuk ik het vandaag heb gehad!

   

Ik ga deze blog afronden, ik hoop dat jullie hem net zo leuk om te lezen vinden als ik, voor de tips voor een nieuwe blog zowel op Facebook als op Instagram kunnen jullie mij een berichtje sturen maar ook berichtjes met tips voor nieuwe bezienswaardigheden, nieuwe steden die ik moet ontdekken of nieuwe 0.0% pilsjes die ik ergens écht zou moeten drinken zijn jullie tips / berichtjes welkom!😉

Thanks voor het lezen & de tips,
Liefs Tijmen.