Vrijdag 21 & Zaterdag 22 Januari.

In het weekend van 21 én 23 Januari ben ik met mijn zus (Charlotte) & Zwager (Martin)
Naar Heumen geweest, als verjaardagscadeautje omdat ik op 14 Januari 23 ben geworden.
Heumen is een klein plaatsje vlakbij Nijmegen hier hebben we overnacht in de B&B:
“Aan De Bagijnstraat”, superleuk mét een hottub en sauna.

We gingen rond “t middaguur weg vanuit Zandvoort, het was ongeveer anderhalf uur rijden dus dat viel mee maar gelukkig tijd genoeg voor een klein fotootje én een eerste stop bij uiteraard de McDonalds voor een hamburgertje én een benzinestation voor een lekker bakkie koffie (bij gebrek aan Starbucks langs de route).
Nadat we in Nijmegen nóg eventjes een paar speciaal (0.0%) biertjes en wat hapjes voor in de avond hadden gehaald, reden we naar de B&B.
Eenmaal daar aangekomen hebben we nadat we kennis hadden gemaakt met Leon (de eigenaar van de B&B) een borrelplankje gemaakt, een biertje ingeschonken én geproost op mijn 23^e alweer, ik ben blij dat ondanks alles ik er nóg steeds ben én dat ik niet alle 7 dagen van de week van het leven geniet is logisch, zeker in deze tijden máár dat probeer ik uiteraard wel de meeste dagen!
En wat mega leuk om m’n verjaardag dan op deze manier te vieren, het was hier echt heerlijk en ik ga het vaker zeggen máár het is een enorme aanrader om hier te zijn, je hebt er alles, de rust, de drukte in de stad (vlakbij) én ontspanning met de sauna en hottub.

Om 20:00 hadden we de sauna & hottub gereserveerd én hebben we daar heerlijk anderhalf uur gebruik van gemaakt, totaal ontspannen en relaxed liepen we terug naar ons “huisje” waar we vervolgens nog een avond lang spelletjes hebben gedaan, biertjes hebben gedronken én nog lekker een pasta’tje en pizza hebben besteld.
De volgende ochtend, op onze laatste dag kregen we een heerlijk ontbijtje uitgeserveerd, waarna we naar Nijmegen vertrokken en de stad in zijn gedoken.
Uiteraard was het stil én aardig verlaten maar gelukkig is Nijmegen een mega grote en mooie stad en dus genoeg om mooie foto’s van te nemen. Gelukkig waren toch een aantal take-away tentjes geopend, waar we uiteraard optimaal gebruik van hebben gemaakt.

Nadat we nog even een kleine lunch en koffie voor onderweg hadden gehaald, was het tijd voor de terugreis máár wel met nog een aantal mooie plekken die we wilden bezoeken in de omgeving.
In de B&B lagen er velen tijdschriften “over wat te doen in en rondom Nijmegen”, daaruit hadden wij een tweetal aan mooie kastelen van “t vroegere koningshuis, een oude bunker uit de 2^e wereldoorlog en nog een mooi landschap uitgekozen om die op de terugweg te bezoeken en hier natuurlijk een paar foto’s te schieten!

Op naar huis, de Tesla nog even aan de oplader, een starbucks erbij en gaan met die banaan!
Ik hoop dat jullie deze blog leuk vonden, ik heb een mega tof weekend achter de rug en ben ontzettend blij dat zo’n weekendje weg toch nog mogelijk is in deze tijd, heel blij mee!
Mocht je nou ook zo’n weekendje willen, check dan even de website van Leon en je kunt volop gaan genieten!
Tot de volgende blog!

Liefs Tijmen.♥

 

 

 

 

Maandag 25 januari.

Nu op deze maandagavond lig ik met een bonzend hart in bed, van een verkeerde soort op “opwinding” ik ben boos, teleurgesteld, verdrietig en opgefokt op deze mensen en door de ondoordachte, hersenloze, gewelddadige en deze minachtende acties die deze “protesterende”, “jeugdige” jongeren die het niet eens zijn met de ‘corona-maatregelen’, dit heeft werkelijk daar niets meer mee te maken, dit is het, “zoals de burgemeester van Eindhoven zei” het schuim en het laagste van het laagste van dit land, op dit moment schaam ik mij oprecht om een onderdeel uit te maken van dit land.

Ergens heb ik er spijt van dat ik deze filmpjes heb, dat ik het nieuws de hele dag door aan heb gehad en dat ik er meteen een mening over heb, ik weet dat het gezond is om een mening te hebben, je te laten informeren door het nieuws en je nieuwsgierigheid te voeden met dit soort filmpjes maar het heeft helaas voor nu, nu ik op deze maandagavond in bed zit om deze blog te schrijven toch een hele grote, misschien een té grote invloed op hoe ik deze zonnige maar toch iets wat koude maandag heb beleefd.
Ik wil dit stukje over deze “gekkies” kort houden, voor mezelf maar ook voor jullie, mijn lezers. Ik ben niet zo van de negativiteit maar ik vind ook niet dat we, als ons iets dwars zit het moeten verbergen en het wel gewoon bespreekbaar moeten maken, naast dat het soms juist iets oplost kan het ook opluchten en op die manier zag ik dit eerste stuk voor mij. Deze blog gaat over mij, mijn leven, het leven überhaupt én over wat mij en misschien wel meer mensen bezighoudt.

Nu ik deze blog aan het schrijven ben kom ik er achter dat ik misschien wat minder te vertellen heb dan dat ik vooraf had gedacht en misschien had gewild, ik wilde hier een heel betoog houden over wat ik en met mij nog 98% van de Nederlanders vond van deze rellen en van deze mensen maar ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik er nog meer over moet en kan zeggen, behalve dan dat het schandalig is en ik mij oprecht schaam voor dit stukje van de bevolking.
Het heeft zoveel impact, niet alleen voor maar ook achter de schermen. Mijn vader heeft de avond en halve nacht doorgebracht in zijn winkel uit angst dat er plunderingen zouden komen. Een winkel die al bijna 2 maanden gesloten is en geen draad omzet heeft. En dat geldt natuurlijk voor heel veel meer ondernemers. Iedereen wil meevoelen met de opgesloten jeugd (daar ben ik er nota bene zelf één van) maar geweld en plunderingen kun je niet goedpraten.

Voor de rest heb ik wel een mega relaxed dagje gehad, naast dat ik deze blog heb geschreven, heb ik ook nog ‘s avonds een drankje gedaan bij een vriend (op gepaste-afstand😀) en ‘s middags een kopje koffie bij m’n oom&tante.
Omdat ik verder niet heel veel gedaan heb vandaag maar toch ook mijn geschreven stem wilde laten horen over deze rellen, gebeurtenissen en dag ga ik deze blog dan ook afsluiten.
Ik wil jullie weer bedanken voor ’t lezen én tot de volgende blog!

Liefs Tijmen.❤

 

 

Maandag 21 december.
Opnieuw in lockdown & opnieuw een weekje doorgebracht in het ziekenhuis

Hallo daar!
Afgelopen tijd was ik even afwezig van mijn blogwebsite
Hierboven heb ik wel een blog van November geschreven maar nooit geplaatst.
Inmiddels nu dus wel én ben ik alle blogs die ik gemaakt heb maar niet had geplaatst nu wel aan het plaatsen plus nieuwe blogs, het voelt gelukkig weer heel goed om dit te doen en alles met jullie te delen.
Nu ik deze huidige blog aan het schrijven ben, bedacht ik me dat ik naast dat ik mij niet echt lekker in mijn vel voelde zitten, dat ik voor het niet plaatsen van deze blog daar niet echt een reden voor had.
Ik had tijdelijk wat minder de behoefte om alles te delen omdat ik zelf ook niet echt wist wat er allemaal gebeurde en op mij af kwam.

Maar goed, hierbij gelukkig wéér een nieuwe blog én wéér eentje met een enerverend verhaal want mij met mijzelf zijn of überhaupt mij zijn is al een opgave en soms ook best vermoeiend!😂
Op woensdag 9 december (ik moest deze datum gewoon opzoeken in “Mijn Erasmus”) ben ik voor 4 dagen maar weer eens opgenomen geweest in het Erasmus MC, dit keer vanwege een maaginfectie, geen idee hoe ik deze opgelopen heb, waarschijnlijk iets verkeerds gegeten.
Maar in ieder geval, de dag voor de opname hield ik de hele dag niks binnen, misselijk en alle ellende die daarbij hoort maar ‘s middags ontwikkelde ik binnen 2 uur, 40 graden koorts, keel en spierpijn. Toen hebben we de huisarts gebeld, want wie weet was het wel Corona!
De huisarts kwam thuis en had contact met mijn artsen in het Erasmus. Al snel werd ik ingestuurd voor opname in Rotterdam.
Eenmaal daar aangekomen om 19:00 in de avond werd er  een infuus met vocht geplaatst en een Coronatest afgenomen. De bloedwaarden gaven wat nierproblematiek en een infectie aan.

Door het vocht wat ik dit keer wel opnam ging het al snel ietsjes beter. Ik had geen corona maar ze wilden me toch houden voor verder onderzoek en een infuus van 5 dagen antibiotica.
Het was beredruk op alle afdelingen dus werd ik opgenomen op de Spoedeisende Hulp in afwachting van een gewoon ziekenhuisbed. Dat kwam beschikbaar de volgende dag op de Longafdeling. Daar lagen heel veel Coronapatienten dus bedden schaars.
Na een paar dagen van “op zich wel prima voelen” vervelen, vrienden die beneden in de lobby even op bezoek kwamen en een aantal zakken antibiotica via een infuus kwam ik zondagavond gelukkig weer thuis.😉

Een enerverende paar dagen maar ondanks dat we niet veel kunnen met Kerst vanwege de vernieuwde lockdown, ben ik toch wel erg blij dat ik zo snel en dus in ieder geval met de feestdagen thuis ben!
Dit wordt een iets kortere blog dan ik had verwacht, maar jullie zijn in ieder geval weer op de hoogte “hoe het met mij gaat.”

Ik hoop dat jullie een hele fijne Kerst hebben (gehad) met veel gezelligheid in een klein gezelschap.
Vergeet je niet aan de regels te houden want dan zijn we er hopelijk “bijna” vanaf, stay safe en geniet de aankomende dagen!

Jullie kunnen via mijn socialmedia kanalen uiteraard verder op de hoogte blijven van mijn leven.
Mijn persoonlijke Instagram is te volgen op: @T.Besselink en uiteraard die van “TijmensTerugBlik, gewoon op: @tijmensterugblik.

Tot de volgende blog!

Liefs Tijmen.❤