Maandag 25 januari.
Nu op deze maandagavond lig ik met een bonzend hart in bed, van een verkeerde soort op “opwinding” ik ben boos, teleurgesteld, verdrietig en opgefokt op deze mensen en door de ondoordachte, hersenloze, gewelddadige en deze minachtende acties die deze “protesterende”, “jeugdige” jongeren die het niet eens zijn met de ‘corona-maatregelen’, dit heeft werkelijk daar niets meer mee te maken, dit is het, “zoals de burgemeester van Eindhoven zei” het schuim en het laagste van het laagste van dit land, op dit moment schaam ik mij oprecht om een onderdeel uit te maken van dit land.
Ergens heb ik er spijt van dat ik deze filmpjes heb, dat ik het nieuws de hele dag door aan heb gehad en dat ik er meteen een mening over heb, ik weet dat het gezond is om een mening te hebben, je te laten informeren door het nieuws en je nieuwsgierigheid te voeden met dit soort filmpjes maar het heeft helaas voor nu, nu ik op deze maandagavond in bed zit om deze blog te schrijven toch een hele grote, misschien een té grote invloed op hoe ik deze zonnige maar toch iets wat koude maandag heb beleefd.
Ik wil dit stukje over deze “gekkies” kort houden, voor mezelf maar ook voor jullie, mijn lezers. Ik ben niet zo van de negativiteit maar ik vind ook niet dat we, als ons iets dwars zit het moeten verbergen en het wel gewoon bespreekbaar moeten maken, naast dat het soms juist iets oplost kan het ook opluchten en op die manier zag ik dit eerste stuk voor mij. Deze blog gaat over mij, mijn leven, het leven überhaupt én over wat mij en misschien wel meer mensen bezighoudt.
Nu ik deze blog aan het schrijven ben kom ik er achter dat ik misschien wat minder te vertellen heb dan dat ik vooraf had gedacht en misschien had gewild, ik wilde hier een heel betoog houden over wat ik en met mij nog 98% van de Nederlanders vond van deze rellen en van deze mensen maar ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik er nog meer over moet en kan zeggen, behalve dan dat het schandalig is en ik mij oprecht schaam voor dit stukje van de bevolking.
Het heeft zoveel impact, niet alleen voor maar ook achter de schermen. Mijn vader heeft de avond en halve nacht doorgebracht in zijn winkel uit angst dat er plunderingen zouden komen. Een winkel die al bijna 2 maanden gesloten is en geen draad omzet heeft. En dat geldt natuurlijk voor heel veel meer ondernemers. Iedereen wil meevoelen met de opgesloten jeugd (daar ben ik er nota bene zelf één van) maar geweld en plunderingen kun je niet goedpraten.
Voor de rest heb ik wel een mega relaxed dagje gehad, naast dat ik deze blog heb geschreven, heb ik ook nog ‘s avonds een drankje gedaan bij een vriend (op gepaste-afstand😀) en ‘s middags een kopje koffie bij m’n oom&tante.
Omdat ik verder niet heel veel gedaan heb vandaag maar toch ook mijn geschreven stem wilde laten horen over deze rellen, gebeurtenissen en dag ga ik deze blog dan ook afsluiten.
Ik wil jullie weer bedanken voor ’t lezen én tot de volgende blog!
Liefs Tijmen.❤
Tijmens Terugblik. 