Dinsdag 3 november 2020.

Dinsdag 3 november 2020.

Vandaag op deze koude, zonnige herfstachtige dinsdag zit ik in onze winkel in Hoorn, eigenlijk zit ik sinds kort weer thuis in “hoe ik het zelf noem ‘Selfmade’ quarantaine” net zoals begin maart toen ik begon met de eerste blogs te schrijven.

De COVID-19 (Corona) besmettingen lopen hoog op in Nederland én ook in mijn omgeving hebben best wel een aantal mensen het nu onder de leden en dát betekent dat ik al mijn leuke plannen, het zien van vrienden én familie, scoutingopkomsten en weekendjes weg met vrienden in de koelkast heb moeten zetten of online, in het geval van scoutingopkomsten, moet zien te regelen.
Ergens was ik hier natuurlijk wel op voorbereid maar nu ik een aantal dagen thuis zit baal ik toch wel heel erg, hopelijk (ik heb er een zwaar hoofd in) zijn we er snel vanaf en kunnen we weer een aantal dingetjes oppakken.

Waarom zit ik vandaag eigenlijk in Hoorn?
Nou, vanwege de afleiding; na alweer 2,5 week thuis en vond ik het wel nodig om wat afleiding te zoeken. Maar vooral ook vanwege het feit dat ik sinds deze ook weer een nieuwe naald gekregen heb en dat betekent altijd 7 dagen pijn én zware pijnmedicatie. Dus zoveel mogelijk afleiding is zoeken (wat in dit geval nóg moeilijker is) is dan altijd wel een goed idee.
Helaas was de laatste naald gaan ontsteken, dus nu hebben we er gisteren weer een nieuwe in laten prikken en moeten we wéér een weekje strijden. Ik kan het me niet wéér veroorloven om een bacterie op te lopen die net zoals in Maart dan richting m’n hersenen kruipt en dus uiteindelijk een hersenabces wordt.😉

Zoals de meeste van jullie weten heb ik een hart-long aandoening waardoor ik veel dingen wat “rustiger aan” moet doen dan anderen en waarvoor ik een aardige bak met medicatie moet innemen elke dag.
Één van de medicatie-soorten die ik gebruik is een “soort van” insulinepompje, dit pompje zit met een naaldje in mijn arm geprikt en hier wordt dus 24/7 medicatie doorheen gespoten, Ik moest deze naald voordat ik een hersenabces kreeg, elke 6 tot 8 weken verwisselen en dus een nieuwe prikken, sinds dat abces is het van 6 tot 8 weken naar 3 tot max 5 weken gegaan om zoveel mogelijk risico te vermijden.

Vanwege de angst voor herhaling en dus “veiligheid boven alles”. Op zich is dit niet zo’n ramp alleen de medicatie die doordat pompje wordt toegediend heeft een veel té hoge PH-waarde oftewel een té hoge zuurgraad voor iemands (wie dan ook, ook voor mensen zonder ziekte/aandoening) gewone huid, dat betekent als deze medicatie op je huid komt dan heb je gelijk binnen een paar minuten een 3egraads brandwond. Nu wordt de medicatie in mijn lichaam gespoten wat betekent dat de 1^e week van een nieuwe naald, de onderhuid in mijn arm “waar het naaldje in wordt geprikt” weg gebrand wordt. Dus lig ik de eerste 7 dagen van een nieuwe naald op de bank of ben ik thuis met veel pijnstilling waaronder zenuwen-verslappers, morfine én paracetamol.
Kortom één groot feest dus en daar zit ik sinds gisteren wéér in, vandaag is dag 1 dus hopelijk nog 5/6 dagen en dan ben ik dit keer wel van de pijn af.
Nou dit was dus even een lesje medicatie én geneeskunde voor jullie.😉

Voor de rest is de “selfmade” quarantaine wel weer erg wennen, het is natuurlijk alweer een tijdje geleden en tot voor kort konden we nog lekker ergens een drankje doen, een simpel cappuccino‘tje drinken, ergens een hapje eten of kon ik een scouting opkomst organiseren of met vrienden op pad.
Maar ook dat is dus niet meer mogelijk, gelukkig biedt bloggen, foto’s maken, schrijven in m’n boek, nieuwe boeken lezen, gamen of met iemand op afstand (en ’t liefste buiten) wandelen/afspreken wel wat afleiding.
Alhoewel ik eerlijk moet zeggen dat ik de laatste tijd er vaker doorheen zit. Ik zie weinig de positieve kanten van het thuis zitten en het überhaupt mijn bed uitkomen.
Voordat soort gedachtes heb ik nu dan té veel tijd en de simpele dingen die “je” leven zijn, daar is dan ineens weer tijd voor. En ergens is ’t ook wel goed om die tijd eens te hebben/verplicht te maken alhoewel dit al de 2^ekeer dit jaar dat we hier toe gedwongen worden.

Vanavond wordt best wel een leuke/interessante avond waar ik dan ook erg naar uitkijk, vanavond is er weer een persconferentie (met waarschijnlijk niet leuke én strengere maatregelen), maar mijn voetbalcluppie AFC Ajax speelt in Denemarken haar 3^e Champions League wedstrijd van dit seizoen, tegen FC Midtjylland en die kan ik weer lekker gespannen op ’t puntje van de bank bekijken samen met mijn vader.

In mijn omgeving zitten er niet heel veel mensen thuis, dus eigenlijk ben ik wel benieuwd hoe jullie, mijn lezers nu erbij zitten, moeten jullie nog gewoon naar school, moet je van je baas ook heel verstandig thuiswerken of zit er wel iemand met het Corona virus tussen? Ik ben benieuwd hoe jullie deze dagen vullen, doormaken en of jullie er net zoveel moeite mee hebben als ik.
Dit was niet echt een informatieve blog, maar eentje uit de categorie “hoe ik er nu tegenwoordig bij zit en wat ik zowel deze dagen doe”.

Ik wil jullie weer heel erg bedanken voor ‘t lezen, laat mij weten wat jullie zowel in deze tijd doen, ik ben zeer benieuwd of jullie je ook zo vervelen maar ook wat dingetjes aan het oppakken zijn.😉
Nou tot de volgende blog!