Zaterdag 11 Juli.

Vandaag is mijn laatste dagje kamp, niet dé allerlaatste voor iedereen maar alleen voor mij.
Morgen op 12 Juli zou dit kamp officieel ten einde zijn maar ik heb besloten één dagje eerder weg te gaan, om met mijn ouder 4 daagjes mee naar Gelderland te gaan.

Eigenlijk had ik gezegd niet mee te gaan en dit kamp af te maken maar ik wil eigenlijk best wel graag mee, mooie foto’s maken, tot rust komen, de tijd nemen om nog eens terug te blikken op de afgelopen periode en ik merk dat mijn lichaam daar ook wel om vraagt/nodig heeft én ook zeker wel naar dit kamp!

Het was hard werken, keihard zelfs, maar het was echt heel tof, supertof om te doen, mee te maken en de kids te zien genieten en andere medeleidingen ook keihard te zien werken, het was in een woord geweldig.
Ik heb er oprecht heel erg van genoten en nu het er voor mij op deze zaterdagmiddag bijna op zit, zal ik jullie in deze blog meenemen van begin tot eind, de programmadagen,
de gedachtes en sketches achter de programma’s en het begin van kaderkamp.

Begin van kamp.

Zoals jullie weten was het dit jaar mijn eerste scouting- zomerkamp, überhaupt mijn eerste scoutingkamp maar nu dus ook als leiding.
We hebben pas in de laatste week, voordat we op kamp zouden gaan, te horen gekregen dat ook wij mochten op kamp mochten (met betrekking tot de coronacrisis en de regels van ’t RIVM was ons originele kamp elders in NL al afgezegd). Omdat we er niet meer vanuit gingen dat we zouden kunnen gaan, hebben we de locatie waar we dit jaar heen zouden gaan afgezegd en op het laatste moment besloten het kamp dan maar gewoon bij de haven in Haarlem te houden bij onze loods.

Kortom, toen we dus te horen kregen dat we wel mochten, hebben mijn “collega’s” zich in het zweet gewerkt om alles op tijd af te krijgen, van Coronaprotocollen tot aan kampthema’s/verhalen en van zogeheten boodschappen ouders tot aan tentindelingen van de kinderen.

Zoals jullie lezen heb ik inderdaad alle voorbereidingen aan mijn collega-leidingen gelaten, omdat dit mijn eerste kamp was. De voorbereidingen konden we pas in de week vooraf. Daarnaast was ik nog een dweil na de antibiotica aanslag van de afgelopen maanden. Pas op het kamp zelf heb ik heel zelf heel hard gewerkt.

Volgend jaar kan ik mij er natuurlijk wel mee gaan bemoeien, omdat ik het nu mee heb gemaakt en dus ook wel weet wat er allemaal moet gebeuren. Dus beware!

In mijn vorige blogs heb ik jullie al verteld over de eerste paar dagen hoe die er uit zagen, wat we hebben gedaan en hoe dat verliep.

Zoals bijvoorbeeld de kinderen verwelkomen, afscheid voor een weekje van hun ouders, vervolgens de tenten met ze opzetten en ‘s avonds natuurlijk het leukste én belangrijkste: de thema introductie en eerste avond!

Kampthema’(s) + Einde blog.

In de andere dagen hebben we dus een kamdoop, een sportdag en kookwedstrijden gehad met elke dag een nieuw thema. Het hoofdthema was Disney/Pixar die het lampje kwijt was en elke dag had een ander filmthema om telkens opnieuw op zoek te gaan naar het lampje van Pixar. Bijvoorbeeld had de sportdag het thema Frozen, moesten de kinderen die dag via- punten die ze bij de sportwedstrijden konden verdienen het lampje zoeken bij Elsa en de dag van kampdoop stond dan in teken van het lampje zoeken bij Jack Sparrow van uiteraard Pirates of the Caribbean. Wat een fantasie van iedereen om dit alles soepel en leuk te laten verlopen.

Wellicht klinkt het  soms als een lastig en onduidelijk verhaal, maar ik hoop dat jullie toch een beetje een net zo leuke blik als ik heb gekregen van hoe een scoutingkamp (onder corona maatregelen) verloopt door mijn bijhorende verhalen,

Het was een bijzonder kamp, veel aanpassingen in het programma vanwege de regels én uiteraard ook vanwege de heerlijke Nederlandse weersomstandigheden máár ondanks alles heeft iedereen zowel alle kinderen als de leiding zich vermaakt. De ouders waren top! Zij brachten elke dag onze boodschappen tot aan het hek. De kids en wij waren natuurlijk in een kampbubble.

Uiteraard had iedereen z’n mindere momenten en dagen vanwege slaapgebrek, irritaties en pijntjes maar uiteraard hoort dat erbij; iedereen/wij zitten natuurlijk 24/7 op elkaars lip.
Het is een geweldige manier om iedereen beter te leren kennen, goeie gesprekken te hebben, op een andere en betere manier te communiceren, het leven voor even op een andere manier te beleven en mooie herinneringen die je je hele leven blijft herinneren te maken.

Ik ben oprecht heel blij dat ik op tijd van mijn antibiotica af was en dit na alle ellende van de afgelopen maanden heb kunnen meemaken. Ik voel mij er een stuk beter door, de sfeer is er thuis op vooruit gegaan omdat we even niet constant bij elkaar waren en het heeft mij een nieuwe energie en positiviteitsboost gegeven.

Boven deze tekst zagen jullie natuurlijk ook het kopje “einde blog`’, waarschijnlijk voelen jullie het al aankomen máár dat is inderdaad het einde van deze blog-reeks over mijn kamp ervaring. Nu maar eens heerlijk een paar dagen naar Gelderland, één nachtje in mijn eigen bed en eventjes onder mijn eigen douche springen!

Ook in Gelderland zal ik gaan bloggen, uiteraard weer met mooie foto’s, dat vind ikzelf wel een hele leuke toevoeging aan mijn blogs!

Thanks/Dank je wel voor het lezen van deze blog, laat mij er natuurlijk weten wat jullie ervan vinden.

Dat kan zoals jullie inmiddels wel weten hier onder deze blog, via mijn persoonlijke (openbare) Instagrampagina (TijmenJohannesBesselink) of via de Instagram/Facebookpagina van (TijmensTerugblik), daar kunnen jullie trouwens nóg meer foto’s zien die ik maak in mijn dagelijks leven!

Tot in Gelderland en de volgende blog!
Liefs Tijmen.😉